Pan Jarosław Hasiński

Prezes Zarządu Spółki

Polskie Radio SA

Szanowny Panie Prezesie,

Uprzejmie informuję, że Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji podczas posiedzenia

26 sierpnia 2010 roku zapoznała się z materiałami zgromadzonymi w związku

z prowadzonym postępowaniem, dotyczącym skargi przedstawicieli Związku Zawodowego

Pracowników Programu Drugiego i Trzeciego Polskiego Radia SA w sprawie naruszania

standardów pracy dziennikarskiej. W szczególności KRRiT omówiła treść przedstawionych w

skardze zarzutów w kontekście stanowiska przekazanego w tej sprawie przez Pana Prezesa,

zapoznała się także z nagraniami oraz z dokonaną dla potrzeb KRRiT w ramach

prowadzonego postępowania analizą treści obu audycji, będących przedmiotem skargi, tj.

„Trójka na poważnie” (emisja: 7 lipca 2010 roku) oraz „Trójka po trzeciej” (emisja: 3 sierpnia

2010 roku).

Członkowie Krajowej Rady mieli również możliwość zapoznania się z przekazanym

do wiadomości KRRiT wystąpieniem, jakie red. Tomasz Sakiewicz skierował do Komisji

Etyki Polskiego Radia.

Pragnę poinformować, że Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji zwróciła uwagę na

ocenę, wyrażoną przez Pana Prezesa w stanowisku z 12 sierpnia 2010 roku, dotyczącą

w szczególności stwierdzenia naruszenia standardów pracy dziennikarskiej, do jakiego doszło

przy realizacji obu audycji, polegającego m.in. na błędnym doborze gości, którzy

prezentowali jednostronne poglądy. Stwierdził Pan, że sposób realizacji tych audycji stoi w

sprzeczności z przepisami ustawy o radiofonii i telewizji, która definiując zadania nadawców

publicznych w art. 21 nakazuje m.in. zachowanie w zakresie publicystyki pluralizmu,

bezstronności, wyważenia i niezależności. Ustawa podkreśla, że programy publicznej

radiofonii (…) powinny: rzetelnie ukazywać całą różnorodność wydarzeń i zjawisk w kraju i

za granicą a także sprzyjać swobodnemu kształtowaniu się poglądów obywateli oraz

formowaniu się opinii publicznej.

Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji bardzo krytycznie oceniła emisję na antenie

Programu Trzeciego obu audycji wskazanych w skardze, a dopuszczanie się opisanych wyżej

naruszeń, w szczególności dotyczących braku równowagi w prezentowaniu poglądów uznała

za naganne.

Na mój wniosek KRRiT zrezygnowała jednak z uchwały, w której upoważniłaby

Przewodniczącego do skierowania do Pana Prezesa, w trybie art. 10 ust. 3 ustawy z 29

grudnia 1992 roku o radiofonii i telewizji wezwania do zaniechania działań w zakresie

tworzenia i rozpowszechniania programów sprzecznych z art. 21 ust. 2 pkt 2 i 3 ustawy wraz

z wezwaniem do przestrzegania obiektywizmu, rzetelności i bezstronności w audycjach

realizowanych i emitowanych we wszystkich programach Polskiego Radia SA.

Podejmując taką decyzję KRRiT uwzględniła m.in. treść stanowiska przekazanego w

tej sprawie przez Pana Prezesa, w szczególności informację o podjęciu wstępnych działań

wyjaśniających i zapowiedź podjęcia decyzji po zajęciu stanowiska przez Komisję Etyki

Polskiego Radia SA.

Najistotniejsze jednak przy podjęciu decyzji Krajowej Rady w tej sprawie było

przekonanie, że złożonych i delikatnych kwestii dziennikarskich nie da się załatwić przy

pomocy decyzji administracyjnych.

W poruszanej sprawie nie chodzi bowiem tylko o braki warsztatowe dziennikarzy

dwóch przykładowych audycji, ważny jest też kontekst społeczny i polityczny wiążący się z

sytuacją mediów publicznych i panującą w nich atmosferą pracy dziennikarzy. Dlatego w tym

istotnym dla KRRiT kontekście chciałbym zadać kilka pytań, na które dobrze byłoby znaleźć

rzetelną odpowiedź. Pytania te kieruję przede wszystkim do Pana Prezesa i pozostałych osób

kierujących Polskim Radiem, ale także do innych zainteresowanych stron: do dziennikarzy

redagujących audycje pana Tomasza Sakiewicza, przedstawicieli Związku Zawodowego

Pracowników Programu Drugiego i Trzeciego, Komisji Etyki, wreszcie do wszystkich

dziennikarzy Polskiego Radia.

Czy i jakie zasady istnieją w pracy redakcyjnej w publicystyce Polskiego Radia? Czy

na kolegiach albo w innych podobnych zespołach omawia się audycje publicystyczne w celu

poprawy ich jakości? Jakich elementów pracy w Polskich Radio zabrakło albo jakie

mechanizmy pracują źle, że w sprawie jakości dziennikarskiej audycji związek zawodowy

musiał czy chciał zwrócić się aż do Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji?

Odpowiedzialność za słowo, rzetelność w ukazywaniu całej różnorodności wydarzeń,

o których mowa w Ustawie o radiofonii i telewizji odnoszą się inaczej do jednej audycji,

inaczej do całego cyklu, a jeszcze inaczej do całej zawartości publicystyki Polskiego Radia.

Jakie tutaj obowiązują zasady? Jak odnoszą się do planowania ramówki w poszczególnych

programach Polskiego Radia? W jaki sposób wartość, jaką jest rzetelność dziennikarska

godzona jest z inną wartością, mianowicie różnorodnością poglądów i przekonań, sprzyjającą

„swobodnemu kształtowaniu się poglądów obywateli oraz formowaniu się opinii publicznej”,

o czym również mówi ustawa?

Kto w praktyce w Polskim Radiu podejmuje decyzje, dotyczące skomplikowanych

relacji poszczególnych norm deontologii dziennikarskiej: Zarząd, dyrekcje poszczególnych

programów, zespoły dziennikarskie, poszczególni dziennikarze?

Pytania te oczywiście można mnożyć, dotyczą one bowiem istoty zawodu

dziennikarskiego, jego dylematów i zmieniających się wciąż okoliczności pracy. Dotyczą one

także konkretnej, dzisiejszej sytuacji, jaka panuje w Polskim Radiu. Wiele wskazuje na to, że

pozamerytoryczne okoliczności, które określane są jako partyjny podział wpływów między

SLD a PiS utrudnia czy utrudniał zobiektywizowaną zawodową ocenę pracy dziennikarzy, a

po każdej zmianie koniunktury politycznej zmieniają się też obowiązujące praktyczne zasady

ocen dziennikarzy i ich pracy. Czy tak jest rzeczywiście?

Pytania te stawiam nie oczekując na nie formalnej odpowiedzi. Mają one jedynie

zarysować kontekst sprawy, nad którą obradowaliśmy, wykazać, że sprawa ta dotyczy

zjawiska poważniejszego niż jedna czy dwie audycje, których wartość może być

kwestionowana.

Na koniec chciałbym jednak wrócić do skargi przedstawicieli Związku Zawodowego

Pracowników Programu Drugiego i Trzeciego Polskiego Radia i przedstawić wnioski w tej

sprawie.

Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji, chcąc uniknąć nadmiernego przedłużania

postępowania prowadzonego w związku z tą skargą, po przeanalizowaniu całości

dokumentacji sprawy oczekuje, że podjęte zostaną stosowne i niezwłoczne działania

naprawcze, zgodnie z intencją wyrażoną przez Pana Prezesa w stanowisku z 12 sierpnia 2010

roku, a także, że wdrożone zostaną procedury pozwalające w sposób rzetelny i profesjonalny

oceniać pracę dziennikarzy i innych osób zatrudnionych w Polskim Radio.

Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji oczekuje informacji o wszystkich podjętych

działaniach naprawczych oraz przeszkodach, które je utrudniają.

Z poważaniem

Jan Dworak

Odsłon: 554 | Komentarzy: 0 | Udostępnij:

Adres e-mail nie zostanie wyświetlony na stronie,
służy jedynie możliwości potwierdzenia komentarza.
komentarz