Sąd nakazał prokuraturze kontynuowanie śledztwa z zawiadomienia Państwowej Inspekcji Pracy.

Na posiedzeniu w dniu 19 maja 2011 r. Sąd Rejonowy dla Warszawy Mokotowa, Wydział XIV Karny, po rozpoznaniu zażalenia Państwowej Inspekcji Pracy na postanowienie Prokuratora w przedmiocie umorzenia śledztwa w sprawie 1 Ds. 218/09/II, dotyczącego uporczywego i złośliwego łamania art. 22 par. 1. Kodeksu pracy tj. zawierania umów cywilno-prawnych w warunkach, gdy praca wypełnia znamiona stosunku pracy, postanowił uznać zażalenie na postanowienie umorzenia śledztwa w sprawie o czyny z art. 218 par 1. KK za zasadne i zalecił kontynuować postępowanie w sposób wskazany w uzasadnieniu.

Sąd w uzasadnieniu stwierdza, że:

… Przedmiotem ochrony przewidzianym w art. 218 KK są prawa pracownika wynikające ze stosunku pracy lub ubezpieczenia społecznego. Stosowanie do treści art. 2 k.p. pracownikiem jest osoba zatrudniona na podstawie umowy o pracę (…).  Osoba świadcząca pracę na podstawie zawartej umowy cywilnoprawnej nie jest objęta ochroną w myśl art 218 KK. Jednakże istotnej wskazówki interpretacyjnej dostarcza art. 22 par. 1. Kodeksu pracy, według którego zatrudnienie w warunkach określających stosunek pracy (…) jest zatrudnieniem na podstawie stosunku pracy, bez względu na nazwę zawartej umowy.

Jeżeli zatem strony zawarły umowę cywilnoprawną, a faktycznie nawiązały stosunek pracy, to prawa formalnego zleceniobiorcy lecz faktycznie pracownika są chronione przez przepis art. 218 par 1. KK.

Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Sądu Najwyższego wskazać należy, że nazwa umowy nie świadczy o jej charakterze. Z materiału dowodowego wynika, że praca jaką wykonywali pokrzywdzeni miała charakter stosunku pracy o jakim mowa w art. 22 Kodeksu pracy. Świadczą o tym okoliczności, iż osoby wykonujące pracę na podstawie umów cywilnoprawnych zobowiązane były do wykonywania ściśle określonego rodzaju pracy, pod kierownictwem oraz w wyznaczonym miejscu i czasie. Nie powinno zatem budzić wątpliwości to, że wskazane przez pokrzywdzonych okoliczności w istocie wypełniają istnienie stosunku pracy...

Powyższe uzasadnienie oznacza, że Sąd przyjął, iż istnieje uzasadnione prawdopodobieństwo łamania przez Telewizję Polską Kodeksu pracy w zakresie art. 22 par 1. tj. zatrudniania osób na umowach cywilno-prawnych w sytuacji, gdy ich praca wypełnia znamiona stosunku pracy.

Dotyczy to dziennikarzy, realizatorów, operatorów, montażystów, kierowników produkcji, charakteryzatorów itd.

Zatem prokurator – decyzją sądu – ma odpowiedzieć na pytanie, kto w Telewizji Polskiej SA odpowiada za uporczywie łamanie praw pracowniczych, a więc ponosi odpowiedzialność karną z art. 218 par. 1. kodeksu karnego, który mówi:

§ 1. Kto, wykonując czynności w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych, złośliwie lub uporczywie narusza prawa pracownika wynikające ze stosunku pracy lub ubezpieczenia społecznego, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2,

w związku z zawieraniem umów cywilno-prawnych z osobami, których praca wypełnia znamiona stosunku pracy czyli pogwałceniem art. 22 par. 1. kodeksu pracy, który stanowi:

Art. 22. § 1. Przez nawiązanie stosunku pracy pracownik zobowiązuje się do wykonywania pracy określonego rodzaju na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez pracodawcę, a pracodawca – do zatrudniania pracownika za wynagrodzeniem.
§ 1(1).
Zatrudnienie w warunkach określonych w § 1 jest zatrudnieniem na podstawie stosunku pracy, bez względu na nazwę zawartej przez strony umowy.

• Czytaj całość POSTANOWIENIA SĄDU REJONOWEGO uchylające decyzję o umorzeniu śledztwa i nakazujące prokuraturze kontynuowanie śledztwa.

Odsłon: 713 | Komentarzy: 0 | Udostępnij:

Adres e-mail nie zostanie wyświetlony na stronie,
służy jedynie możliwości potwierdzenia komentarza.
komentarz