Do Senatorów i Posłów RP

Szanowni Państwo,

Oddział Warszawski Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich stwierdza, iż uchwalony już przez Sejm RP projekt ustawy o mediach publicznych nie spełnia nadziei na uwolnienie tych instytucji od politycznej zależności, z jaką mamy do czynienia teraz. Wręcz przeciwnie – zaprojektowano w tej ustawie media państwowo-komercyjne, całkowicie zależne od władz centralnych i lokalnych, nie zagwarantowano wolności twórczości dziennikarskiej, swobody wymiany informacji i idei tak ważnych w każdym demokratycznym społeczeństwie. Te wady dyskwalifikują projekt ustawy.

Z uznaniem wszakże przyjęliśmy zgłoszenie podczas drugiego czytania w Sejmie RP owego projektu dwu propozycji zapisu klauzuli sumienia, która mogłaby stać się zwiastunem poszanowania dziennikarskiego prawa do niezależności i swobody wypowiedzi. Przyjęto zapis nieostry – „zabrania się wywierania presji na dziennikarza w związku z tworzeniem programów publicznej radiofonii i telewizji w celu zmuszenia go do wyrażania w nich poglądów niezgodnych z jego własnym sumieniem” – a jednak witamy jego pojawienie się z nadzieją.

Apelowaliśmy już, by w przypadku decyzji o uchwaleniu nowej ustawy organizującej media publiczne zagwarantowana została w niej wolność przekonań, sumienia i wypowiedzi dziennikarskiej. Nowa ustawa musi prawnie usankcjonować nie tylko zobowiązanie mediów publicznych do rzetelnego ukazywania różnorodności wydarzeń i zjawisk. Takie zobowiązanie istnieje w obecnie obowiązującej ustawie, a nie jest przestrzegane.

Postulujemy, by klauzula sumienia została włączona w treść umów i kontraktów dziennikarskich tak, by obie strony tych umów zobowiązane były do przestrzegania jednego z dziennikarskich kodeksów etycznych.

Proponujemy również, by w zakres obowiązków Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji włączyć rozstrzyganie sporów na tle etycznym powstających pomiędzy dziennikarzami oraz pomiędzy dziennikarzami a szefami anten, redakcji i programów oraz spółek medialnych. Arbitraż wyposażony we władzę zmiany nagannych postaw wobec konfliktów etycznych musi być umiejscowiony w organie nadzorczym i regulacyjnym.

Wiążące decyzje arbitrażu muszą pojawić się obok i wesprzeć lekceważone obecnie orzeczenia komisji etyki działających w TVP i PR, protesty organizacji społecznych, apele Rady Etyki Mediów, wyroki sądowe.

Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji powinna reagować na każdy sygnał społeczny i wyrok sądu. Nie czyni tego. Apele i wezwania do ingerencji lub choćby uzasadnienia polityki personalnej i antenowej w mediach publicznych pozostają bez echa. Konieczne są ustawowe zapisy uzależniające otrzymanie i wykonywanie pracy w zarządzie, na stanowiskach kierowniczych, dziennikarskich i producenckich od przestrzegania misji i nieulegania naciskom politycznym. Klauzula sumienia winna znaleźć się nie tylko w ustawie, ale też w umowach i kontraktach dziennikarskich. Wraz z powołaniem instancji odwoławczej władnej wymuszenie przestrzegania dziennikarskich zasad etycznych oraz misji publicznych mediów stworzą instytucje stabilizujące warunki wykonywania twórczości dziennikarskiej.

Gwarancje wolności wykonywania misji dziennikarskiej nie mogą być pustym zapisem ustawowym. Kierownicy mediów publicznych, twórcy telewizyjni i radiowi muszą mieć możliwość realnej obrony swoich praw wynikających z misji mediów publicznych i zawodu dziennikarskiego, ustaw i środowiskowych kodeksów etycznych. Konflikt etyczny, zwłaszcza powstały na tle politycznym, nie może być rozwiązywany w atmosferze nacisku i represji, która oddala strony od prawdziwie istotnych miar oceny audycji i dziennikarza, jakimi są profesjonalizm, uczciwość i rzetelność. Trzeba wprowadzić skuteczne gwarancje chroniące twórców telewizyjnych i radiowych przed naciskami na tle politycznym, do czego Państwa gorąco zachęcamy.

W imieniu Zarządu Oddziału Warszawskiego

Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich

Prezes Grzegorz Cydejko

Odsłon: 567 | Komentarzy: 0 | Udostępnij:

Adres e-mail nie zostanie wyświetlony na stronie,
służy jedynie możliwości potwierdzenia komentarza.
komentarz